Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie ciepłem, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach

   W dniu 6 października 1998 r. minister gospodarki wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie ciepłem, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach, które wprowadziło obowiązek wieloczłonowych zasad obliczania i rozliczania dostarczanego ciepła do mieszkań. Rozporządzenie to zamiast upraszczać całość sprawy, niepotrzebnie ją komplikuje.    Duża część mieszkań została wyposażona w liczniki poboru energii cieplnej, a podzielniki stały się znaczącym elementem bardziej sprawiedliwego ponoszenia kosztów za zużyte ciepło. Faktem jest, że w miarę wzrostu oblicznikowania mieszkań i instalowania podzielników zmalało zużycie energii cieplnej, bo opłaca się oszczędzać ciepło.    Tymczasem zamiar wprowadzenia wieloczłonowego systemu rozliczeń zużytego ciepła, tj. wprowadzenie stałej opłaty obliczanej w stosunku do technicznie wyliczonego zapotrzebowania oraz oddzielnie za dosył i zużycie ciepła w sezonie grzewczym, stwarza całkiem niezasadny system opłat. Użytkownika mieszkania bowiem interesuje, czy opłata za grzanie jest zgodna z licznikiem, który jest jedynym miernikiem poboru energii cieplnej, podobnie jak pobór energii elektrycznej czy gazu. Użytkownik mieszkania chce zapłacić za zużyte cieło, które ogrzewa jego mieszkanie i chce mieć wpływ na poziom komfortu cieplnego poprzez racjonalne wykorzystanie urządzeń pomiarowych mających wpływ na oszczędne wykorzystywanie energii cieplnej.    Opłata za faktycznie zużyte ciepło nie budzi wątpliwości, natomiast oddzielne opłaty za dosył energii cieplnej, uzupełnienie ubytków czynnika grzewczego i koszty pośrednika będą zawsze zależne od gospodarności i staranności właścicieli lub zarządcy sieci, od tego, jak on będzie dbał o to, by straty na dosył zarówno ciepła, jak i wody były jak najmniejsze, a także czy koszty samego pośrednika są racjonalne. Na ten rodzaj kosztów odbiorca nie ma i nie wiadomo czy będzie miał jakikolwiek wpływ, a płacić będzie musiał.    Produkcja energii cieplnej, jej przesył w naszych warunkach ma charakter monopolistyczny, a dodatkowe wspieranie tej dziedziny takimi zasadami rozliczeń nie tylko zwyczajnie komplikuje sprawę kalkulacji za energię, ale czyż nie zmusza odbiorców do dodatkowych opłat za tę samą rzecz?    Interpeluję do pana ministra: Czy potrzebne są te zabiegi z preferowaniem ponad miarę energetyki kosztem przeciętnego użytkownika mieszkań?    Wieloczłonowość opłat może uczynić zbędnym opomiarowanie budynków w liczniki i podzielniki. Czy nie chodzi tutaj o ukrycie podwyżek?    Poseł Grzegorz Gruszka    Bydgoszcz, dnia 15 lutego 1999 r.