Debaty sejmoweI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji chorych na stwardnienie rozsiane

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją pana posła Jerzego Wierchowicza oraz grupy posłów Unii Wolności, przesłaną przy piśmie z dnia 8 lutego 2000 r. (nr SPS-0202-3225/00), w sprawie sytuacji chorych na stwardnienie rozsiane, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przesyłam następujące wyjaśnienie.    Uprzejmie informuję, że decyzja w sprawie zakresu i refundacji za leki stosowane w chorobie SM zostanie podjęta po zakończeniu prac nad nowymi wykazami leków refundowanych.    W dniu 1 stycznia 2000 r. weszło w życie rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie zmian do wykazu chorób oraz wykazu leków, preparatów diagnostycznych i sprzętu jednorazowego użytku, które ze względu na te choroby mogą być przepisywane bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością (DzU nr 108, poz. 1229). W rozporządzeniu tym dopisano jedynie leki odtwórcze, których substancja czynna znajdowała się już w wykazie (nie wprowadzono leków nowych).    Rozpoczęte w 1999 r. prace nad wykazami leków refundowanych nie zostały jeszcze zakończone.    Na podstawie wniosków pacjentów oraz Polskiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego Ministerstwo Zdrowia opracowało listę leków stosowanych w chorobie SM. Większość tych leków znajduje się obecnie w różnych wykazach leków refundowanych, ponieważ są one stosowane również w innych chorobach i są wydawane z aptek na podstawie recept z różną odpłatnością.    W styczniu 1999 r. został zarejestrowany w Polsce preparat interferon beta, ze wskazaniem leczenia stwardnienia rozsianego. Jednakże z opinii specjalistów wynika, że leczenie stwardnienia rozsianego interferonem beta daje niewielką poprawę o nieznanym, jak dotąd, czasie utrzymywania się i tylko u niektórych chorych. Z tego powodu lek ten nie może być przeznaczony do rutynowego leczenia każdego pacjenta z SM. Taką zasadę przyjęto w bogatszych od nas krajach, jak Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Stanowisko takie reprezentuje również specjalista krajowy ds. neurologii pan prof. Hubert Kwieciński.    Podkreślić należy, że przeciętny koszt leczenia chorego na stwardnienie rozsiane interferonem beta wynosi ok. 58 000 PLN rocznie. Minimalny czas trwania kuracji - 2 lata. Obecnie coraz częściej pojawia się w literaturze medycznej pogląd, że leczenie należy kontynuować do końca życia. W Polsce na SM choruje około 40 000-50 000 osób. Zakładając, że do leczenia interferonem beta kwalifikuje się ok. 20 000 chorych, to oznacza, że należałoby wydać na ten cel ok. 1,2 mld PLN rocznie.    Biorąc pod uwagę powyższe, trzeba stwierdzić, że objęcie leczeniem chorych na SM interferonem beta jest ewentualnie możliwe, po włączeniu tego schorzenia do wykazu wysokospecjalistycznych procedur medycznych finansowanych z budżetu państwa i przeznaczeniu na ten cel określonej kwoty. W roku 2000 w ustawie budżetowej przeznaczono kwotę 740 mln zł na finansowanie wszystkich wysokospecjalistycznych procedur medycznych (w tym zakup leków).    Uprzejmie informuję, że obecnie przygotowywane są zmiany do rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie wykazu leków uzupełniających. Propozycje zmian dotyczą m.in. wpisania do tego wykazu i objęcia refundacją niektórych leków dotąd nierefundowanych z listy przekazanej przez Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego.    Proponowane leki są stosowane w chorobie SM, jak również jako leki objawowe w innych schorzeniach. Z uwagi na powyższe wskazane jest ich refundowanie nie tylko w SM, ale także w innych wskazaniach. Po uzyskaniu opinii lekarzy, Naczelnej Rady Lekarskiej i Aptekarskiej oraz po przeprowadzeniu uzgodnień z Krajowym Związkiem Kas Chorych podjęta zostanie ostateczna decyzja odnośnie do zakwalifikowania tych leków do odpowiedniego wykazu leków refundowanych i ustalona zostanie wysokość refundacji. Przewiduje się, że ostateczna decyzja w tej sprawie zostanie podjęta w II kwartale br.    Jednocześnie uprzejmie informuję pana marszałka, że rehabilitacja ubezpieczonych chorych na stwardnienie rozsiane oraz przydział środków pomocniczych, jak i przedmiotów ortopedycznych odbywa się w ramach istniejącego systemu opieki zdrowotnej i uzależniona jest od indywidualnych potrzeb pacjentów.    W listopadzie 1999 r. obniżona została odpłatność dla uprawnionych za pieluchomajtki z 50% do 30% (rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 3 listopada 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego wykazu przedmiotów ortopedycznych, środków pomocniczych i leczniczych środków technicznych oraz wysokości udziału własnego ubezpieczonego w cenie ich nabycia (DzU nr 91).    Z wyrazami szacunku    Minister    Franciszka Cegielska    Warszawa, dnia 27 marca 2000 r.