Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie działań prokuratury w trakcie postępowań dotyczących przestępstw przeciwko wolności sumienia i wyznania oraz wolności seksualnej i obyczajności na przykładzie postępowania przeciwko wydawcy i redaktorowi naczelnemu miesi

   W ostatnich latach do prokuratur rejonowych były kierowane zawiadomienia o popełnieniu przez wydawców i redaktorów naczelnych czasopism, a także przez reklamodawców przestępstw przeciwko wolności sumienia i wyznania oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności (m.in. związanych z rozpowszechnianiem pornografii, z obrazą uczuć religijnych). Niestety mimo narastania zjawiska pojawiania się coraz agresywniejszych form przekazu treści opisywanych w zawiadomieniach, prokuratury z nieznanych przyczyn przedłużają czas trwania wstępnych czynności w ramach postępowania przygotowawczego albo tych czynności w ogóle nie podejmują. Często te czynności podejmowane są wybiórczo wobec tylko niektórych zarzutów podnoszonych w zawiadomieniach. Praktyka pokazuje, że mimo sygnałów z wielu środowisk i wielu obszarów kraju, wielu opinii ekspertów, prokuratury w Polsce nie zauważają przestępstw opisanych wyżej kategorii. Wiele z nich powinno być ścigane z urzędu.    Przykładem takiego podejścia jest postępowanie prokuratur rejonowych Kraków-Śródmieście, Kraków-Krowodrza, Warszawa-Śródmieście, Warszawa-Mokotów oraz Prokuratury Okręgowej w Krakowie wobec zawiadomień o popełnieniu przestępstw przez wydawców i redaktorów naczelnych tygodnika ˝Nie˝ i miesięcznika ˝Zły˝ oraz funkcjonariusza Policji w Krakowie.*) Zawiadomienia dotyczyły naruszenia zakazów karnych określonych w art. 136 § 3, 196, 202 § 3, 255 § 1 i § 3, 261, a także 231 § 2, 241 § 1, 266 § 2 Kodeksu karnego.    Po pierwszych czynnościach podjętych przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Krowodrza - w oparciu o nieprzekonującą argumentację - przeniesiono postępowanie do prokurator rejonowych Warszawa-Mokotów i Warszawa-Śródmieście. Od lutego 1999 r. - kiedy zostało złożone zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa - do końca czerwca - kiedy wszczęto postępowanie w sprawie naruszenia art. 202 § 2 K.k. przez wydawcę i redaktora naczelnego miesięcznika ˝Zły˝- trwało ustalanie właściwości prokuratury. Jako jedną z przyczyn podawano - co jest zdumiewające - konieczność ustalenia siedziby redakcji.    W podobnym czasie rodziny pp. Zelek, a później pp. Jaklik złożyły do Prokuratury Okręgowej w Krakowie zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa polegającego na rozpowszechnianiu bez zgody właściwego organu wiadomości z postępowania przygotowawczego poprzez ich publikacje w miesięczniku ˝Zły˝. Sprawa jest prowadzona pod sygn. 5 Ds. 24/99/S. Wymienione rodziny złożyły zażalenia na sposób prowadzenia tej sprawy.    Naszym zdaniem wobec całości tych spraw, które powinny być połączone w jednym postępowaniu, popełniane są uchybienia i zaniechania podważające zaufanie obywateli do organów prokuratury.    W związku z powyższym istnieją podstawy do objęcia postępowania nadzorem prokuratora generalnego oraz podjęcia niezbędnych decyzji likwidujących nieprawidłowości.    W związku z powyższym należy zadać trzy pytania:    1. Kto jest odpowiedzialny za kilkumiesięczne opóźnienia w rozpoznawaniu spraw poprzez nieustalenie odpowiedniej właściwości prokuratury rejonowej?    2. Kto z ramienia prokuratora generalnego sprawuje nadzór na przestrzeganiem zasad rozpoznawania spraw, a w szczególności czasu i terminów, tak aby z powodu opieszałości prokuratora faktycznie nie sankcjonowała popełniania niektórych kategorii przestępstw?    3. W jaki sposób pani minister mogłaby odeprzeć możliwy w opisanej sytuacji zarzut o wspieranie bądź tolerowanie wymienionych w interpelacji kategorii przestępstw?    Posłowie Wojciech Hausner i Stanisław Kracik    Kraków, dnia 10 listopada 1999 r.