Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie reorganizacji nadleśnictw i leśnictw w Polsce - ponowna

   Szanowny Panie Ministrze! Uprzejmie informuję, że udzieloną przez pana Ministra odpowiedź na moją interpelację nr 4673 uznaję za niewystarczającą. Udzielone przez Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych wyjaśnienia w sprawie prowadzonej restrukturyzacji nasuwają jedynie dodatkowe pytania i wątpliwości. Uprzejmie proszę o ponowne udzielenie odpowiedzi na pytania zadane przeze mnie w interpelacji nr 4673 z uwzględnieniem dodatkowo następujących kwestii:    1) Przedstawione w w/w piśmie (str. 2) cztery kryteria, które zaproponował Zespół zadaniowy pod kierownictwem Grzegorza Majchrzaka w dwóch pierwszych znacznie odbiegają od rzeczywistości.    Zapis w ˝Raporcie˝ ma następujące brzmienie:    - Określono kryteria pomocne w podejmowaniu decyzji dotyczących likwidacji i łączenia nadleśnictw.    Przy podejmowaniu tych działań należałoby brać pod uwagę:    1. syntetyczny stopień trudności nadleśnictwa.    Jeżeli syntetyczny stopień trudności jest niższy niż 2,40 zatrudnienie standardowo na poziomie nadleśnictwa winno wynosić 12 i mniej pracowników. Właściwe funkcjonowanie takiego nadleśnictwa w obowiązujących uwarunkowaniach prawnych i zasadach gospodarki leśnej jest bardzo wątpliwe. Takich nadleśnictw jest obecnie 30.    2. jeżeli wskaźnik rentowności brutto jest ujemny, a nadleśnictwo jest trwale i głęboko nierentowne.    Dwa pozostałe kryteria przedstawiono poprawnie.    Czyżby Dyrekcja Generalna wybiórczo przytaczała argumenty w obronie swojego stanowiska, celowo odbiegając od rzeczywistości i dowolnie nimi manipulując?    2) W otrzymanym wyjaśnieniu zauważyć można chaos w założeniach restrukturyzacyjnych w RDLP w Łodzi.    Raz zakłada się zmniejszenie liczby nadleśnictw o dwie jednostki (Sieradz i Piotrków), dalej pisze się o połączeniu Nadleśnictw Łęczno i Sieradz z innymi, a jeszcze dalej ulokowanie siedziby Nadleśnictwa Piotrków w Łęcznie.    Tak czy inaczej chodzi o utrzymanie N-ctwa Łęczno w nienaruszonym stanie. Jaka jest zatem prawda i o które nadleśnictwa zakłada się ich zmniejszenie w RDLP Łódź?    3) Odnosząc się do informacji dotyczącej utworzenia w 1992 r. Nadleśnictwa Łęczno z wyłączonych dwóch obrębów leśnych Nadleśnictwa Piotrków, nasuwa się pytanie, jakie powody wpłynęły na podział dużego i prężnego N-ctwa Piotrków na dwa małe.    W ˝Nowym Życiu Gospodarczym˝ Nr 12/352 z 22 czerwca 2003 r. Grzegorz Majchrzak stwierdził, że duże zróżnicowanie nadleśnictw świadczy między innymi o polityce prowadzonej przez poprzednich dyrektorów, którzy z różnych powodów (np. personalnych) tworzyli małe nadleśnictwa.    Tak jak w powyższym brak jest dowodów na przesłanki personalne, polityczne czy koleżeńskie, tak w obecnej restrukturyzacji RDLP w Łodzi powołanie i uczestnictwo nadleśniczego N-ctwa Łęczno w zespole zadaniowym określającym liczbę nadleśnictw wraz z korektą ich terytorialnego zasięgu (Zarz. nr 17 Dyrektora RDLP w Łodzi z 31.12.2002 r.) znając już wówczas stopnie trudności n-ctw i ostatnie miejsce N-ctwa Łęczno przeczy stwierdzeniu, iż nie ma żadnych dowodów ani nawet przesłanek na kierowanie się względami politycznymi, personalnymi bądź koleżeńskimi. Odrzucenie tego zarzutu przedstawionego w interpelacji, ukrywając powyższy dowód, potwierdza wykorzystywanie zmian do załatwiania przez RDLP swoich partykularnych interesów.    4) Odnosząc się do wyników finansowych Nadleśnictwa Piotrków przyjęto okres trzech lat (2000-2002), w tym rok 2001 kiedy po raz pierwszy od 70 lat Lasy Państwowe zamknęły się stratą ca 83 mln złotych.    W analizie wykonanej przez RDLP w Łodzi za lata 1996-2000 wskaźnik rentowności Nadleśnictwa Piotrków określono na poziomie 20,8%, co lokowało to n-ctwo na drugiej pozycji wśród n-ctw RDLP w Łodzi.    W latach 2000-2002 wyniki finansowe przedstawia poniższa tabela: Rok Plan w tys. złotych Wykonanie w tys. złotych   Przychody Koszty Wynik Przychody Koszty Wynik 2000 6437,7 6319,1 118,6 6772,6 6576,9 192 2001 6386 6546 (-160) 4656 5479 (-820,5) 2002 4929 4857 72 4924 4833 76,9 Razem -551,6    Kapitał własny uległ obniżeniu, gdyż decyzją nr 132 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 16 września 2002 roku wykazaną w 2001 roku stratę netto należało pokryć z kapitału zasobów Lasów Państwowych.    Spadek przychodów w tych trzech latach nie jest precyzyjny, gdyż nie odzwierciedla wielkości pozyskiwanego drewna, spadku cen na drewno, układu sortymentów oraz możliwości pozyskania drewna, wynikających z 10-letniego planu operatowego, który tylko w cyklu 10-letnim daje w pełni obiektywną analizę.    Przykład z dnia 31.08.2003 r., gdzie środki pieniężne wynoszą 772,1 tys. zł, a zobowiązania 1024,9 tys. zł jest dalszym ciągiem roku 2001, z którego pozostało do uregulowania zobowiązań wewnątrzbranżowych 677,6 tys. zł. Reasumując, nie ma podstaw do szukania kryteriów, iż N-ctwo Piotrków jest trwale i głęboko nierentowne.    Pominięto natomiast w krótkim podsumowaniu ekonomicznym uzyskiwane przez N-ctwo Piotrków jedne z wyższych cen na drewno oraz fakt, iż w 2001 roku Dyrektor RDLP w Łodzi decyzją nr 39/2001 z dnia 15 października 2001 r. w związku z rozwojem sytuacji ekonomicznej uniemożliwiającej uzyskanie przychodów ze sprzedaży drewna na poziomie planowanym ustalił dopłatę z funduszu leśnego dla nadleśnictw, z którego to funduszu Nadleśnictwo Piotrków uzyskało 20 tys. zł (jedna z mniejszych dopłat) z 2.450 tys. zł ogólnie rozdzielonego funduszu. Tak niska dopłata w żaden sposób nie mogła pokryć strat wynikłych z braku możliwości sprzedaży ok. 10 tys. m3 drewna, w tym z powodu upadku dużego tartaku w Konewce. Sposób rozdziału dotacji ze wspomnianego funduszu jest nieco zagadkowy, gdyż nie określa żadnych kryteriów tegoż rozdziału.    5) Odnosząc się do obecnej siedziby Nadleśnictwa Piotrków, którą określono jako przysposobiony na biuro budynek mieszkalny, wymagający w najbliższym czasie remontu, muszę ostro zaprotestować. Otóż w 1997 r. Nadleśnictwo Piotrków zaciągnęło pożyczkę w wysokości 1 mld starych złotych z Dyrekcji Generalnej LP i dokonało daleko posuniętej modernizacji budynku mieszkalnego na potrzeby biurowe, dobudowując w 1/2 nową część biura, w pozostałej zaś części przeprowadzając remont kapitalny z dostosowaniem do potrzeb biurowych. O jakich remontach jest zatem mowa? Może o malowaniu pomieszczeń jakie przeprowadzono w br. w Łęcznie. Budynek Nadleśnictwa Łęczno poza nowocześniejszą architekturą niczym nie przewyższa siedziby Nadleśnictwa Piotrków, która jeszcze raz podkreślam usytuowana jest w mieście powiatowym, do którego istnieje łatwy dostęp dla wszystkich, którzy chcą korzystać z usług lasów.    Argumentowanie, iż budynek Nadleśnictwa Piotrków jest przystosowanym do potrzeb biurowych budynkiem mieszkalnym jest niestosowne w sytuacji, kiedy Dyrekcja Generalna zamierza dostosować Eko-Sękocin na swoją siedzibę. Może by pomyśleć o przeniesieniu Dyrekcji Generalnej do którejś z siedzib RDLP zaprojektowanych na siedzibę biurową, posiadających nowoczesne rozwiązania. Modernizacja ma ponoć kosztować 3 mln złotych.    6) Wyliczenie oszczędności z tytułu likwidacji biura nadleśnictwa w kwocie 1.220 tys. zł jest chyba nieco przesadzone, przyjmując, iż wszystkim pracownikom obiecuje się pracę.    Samo utrzymanie budynku zamyka się w kwocie 173 tys. zł rocznie, gdzie zatem pozostała oszczędność? Czyżby wszyscy pracownicy biura mieli stracić pracę, o czym się głośno nie mówi?    Ile zatem kosztuje utrzymanie biura RDLP w Łodzi, nie wspomnę już o DGLP.    7) Zrozumiałym jest, iż wynikające z kompetencji ustawowych podejmowanie decyzji, które jednostki można dzielić i łączyć, należy do bardzo trudnych, a przypisane są one Dyrektorowi Generalnemu i dyrektorom RDLP. Czemu zatem tak wielką odpowiedzialność biorą tylko na siebie zapominając o Statucie Państwowego Gospodarstwa Leśnego, w którym w § 19 pkt 6 zapisano, iż decyzje te winny być podejmowane po zasięgnięciu opinii kierowników dzielonych i łączonych nadleśnictw.    O wydanie opinii w sprawie Nadleśnictwa Piotrków nikt nie występował.    Chyba, że sprawę likwidacji Nadleśnictwa Piotrków opiniował odwołany w kwietniu br. Nadleśniczy, którego odwołanie nastąpiło z bliżej nieokreślonych przyczyn, obecnie zatrudniony w Nadleśnictwie Łęczno.    Reasumując, należy stwierdzić, iż suma przytoczonych faktów daleka jest od pełnego obiektywizmu i jasno sprecyzowanych reguł. Wiele jest jeszcze nieprzytoczonych w niniejszym piśmie argumentów historycznych, geograficznych, przyrodniczych, społecznych i etycznych, które mogłyby jedynie potwierdzić fakt pozostawienia Nadleśnictwa Piotrków z siedzibą w Piotrkowie Tryb. w obecnym zasięgu terytorialnym. W związku z powyższym proszę o zaniechanie podejmowania decyzji połączenia Nadleśnictw Piotrków i Łęczno, gdyż fakty dowodzą o niezbyt czystych regułach przygotowanej przez RDLP w Łodzi koncepcji.    Myślę, że ten kompromis jest możliwy, jeśli przyjmie się niezłą sytuację ekonomiczną Lasów Państwowych w chwili obecnej.    Z poważaniem    Poseł Elżbieta Radziszewska    Warszawa, dnia 15 października 2003 r.