Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie możliwości nowelizacji ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

   Szanowny Panie Premierze! Obecnie w Polsce społeczność sybiracką tworzy około 55 tysięcy osób, którym udało się powrócić z zesłania do Ojczyzny. Tragiczne przeżycia na zawsze odbiły swoje piętno w ich pamięci. Spędzili kilka, a niektórzy nawet kilkanaście lat na katordze, pracy ponad siły, w warunkach głodu, chorób i surowego klimatu, w warunkach, które uwłaczały godności człowieka. Jednak nigdy nie zapomnieli Ojczyny a wiara, że będą mogli powrócić do domu, dawała im siły w walce z przeciwnościami.    W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera o rozważenie możliwości zmiany przepisów, które rozszerzą pojęcie zarówno inwalidztwa wojennego, jak i inwalidy wojennego. W pierwszym przypadku chodzi o stworzenie definicji inwalidztwa wojennego będącego następstwem zranień, kontuzji i innych obrażeń lub chorób doznanych na przymusowych zesłaniach i deportacji do ZSRR. W drugim - o uznanie za inwalidę wojennego osobę mającą obywatelstwo polskie, która została zaliczona do jednej z grup inwalidztwa będącego następstwem zranień, kontuzji lub chorób w związku z pobytem na przymusowym zesłaniu i deportacji do ZSRR. Sądzę, że zmiany te pozostawałyby w zgodzie z przepisami ustawowymi dotyczącymi kombatantów, które do tej grupy zaliczają także osoby podlegające represjom wojennym i powojennym polegającym na przymusowych zesłaniach i deportacji przez władze radzieckie do ZSRR.    Jestem przekonany, że taka zmiana stanie się gwarancją właściwej troski i opieki nad zesłańcami i deportowanymi ze strony instytucji państwowych.    Jakie jest stanowisko Pana Ministra w powyższej sprawie?    Z poważaniem    Poseł Jacek Protasiewicz    Warszawa, dnia 23 stycznia 2004 r.