Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie niewywiązania się przez ministra zdrowia i opieki społecznej z obowiązku wydania przepisów wykonawczych do ustawy o ochronie osób i mienia

   Z woli Sejmu RP z dniem 27 marca 1998 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia. Ze względu na brak szeregu przepisów wykonawczych, do których wydania był zobowiązany rząd, faktycznie nie mogła być ona stosowana. Część z nich ukazała się dopiero 22 lipca i 7 sierpnia 1998 r. - rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji. Jednocześnie brak było rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej, wymaganego przez art. 34 wyżej cytowanej ustawy. Brak tego przepisu uniemożliwia komendantom wojewódzkim Policji wydanie licencji. Posiadanie licencji II stopnia przez przedsiębiorcę jest jednym z warunków uzyskania koncesji. W obecnym stanie rzeczy istniejące przedsiębiorstwa w zakresie ochrony osób i mienia działają nielegalnie. Tylko w byłym woj. słupskim dotyczy to kilkuset osób.    W tej sytuacji zwróciłem się w dniu 18 października 1998 r., za pośrednictwem marszałka Sejmu do pana Wojciecha Maksymowicza, ministra zdrowia i opieki społecznej z zapytaniem, kiedy ukaże się ta regulacja prawna dotycząca zasad, zakresu, trybu, częstotliwości badań lekarskich i psychologicznych oraz jednostek uprawnionych do przeprowadzania tych badań.    Odpowiedź pana ministra z dnia 16 listopada 1998 r. pozwalam sobie załączyć do niniejszego pisma.*)    1. Ustawa weszła w życie po upływie pół roku od ogłoszenia, tj. 27 marca 1998 r.    2. Z treści odpowiedzi pana ministra Wojciecha Maksymowicza na moje zapytanie wynika, że:    a) w siódmym miesiącu już obowiązywania tej ustawy dopiero przekazano projekt rozporządzenia tegoż ministra do uzgodnień międzyresortowych,    b) zakończenie prac legislacyjnych pan minister przewidział w trzeciej dekadzie listopada ub. r.    I słowa nie dotrzymał, bowiem upłynęły już prawie dwa kolejne miesiące, a uregulowania tego brak. Przedsiębiorstwa ochrony osób i mienia nadal z winy resortu pana ministra W. Maksymowicza działają nielegalnie. I na koniec rodzą się pytania:    1. Kiedy wreszcie ukaże się rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej w omawianej sprawie?    2. Czy za brak oprzyrządowania prawnego do ww. ustawy - już prawie w rok po jej wejściu w życie - w części dotyczącego resortu zdrowia nie odpowiada minister? Kto poniesie konsekwencje za taki stan rzeczy?    Poseł Jan Sieńko    Słupsk, dnia 15 stycznia 1999 r.